Jaki rozstaw legarów pod deskę kompozytową? Zasady prawidłowego montażu.

Dlaczego rozstaw legarów jest tak ważny?

Legary tworzą konstrukcję, na której opiera się cała powierzchnia tarasu. To właśnie one przenoszą obciążenia z desek na podłoże lub dalszą konstrukcję nośną. Jeżeli rozstaw legarów pod deskę kompozytową jest zbyt duży, deska otrzymuje za mało punktów podparcia. Podczas chodzenia może się nadmiernie uginać, a przy długotrwałym obciążeniu ryzyko trwałych odkształceń rośnie. Z kolei prawidłowo zaprojektowana konstrukcja zapewnia odpowiednią sztywność, równomierne podparcie desek i komfort chodzenia po tarasie. Nie warto więc traktować legarów jako miejsca, w którym można bez konsekwencji szukać największych oszczędności.

Dlaczego rozstaw legarów jest tak ważny?

Legary tworzą konstrukcję, na której opiera się cała powierzchnia tarasu. To właśnie one przenoszą obciążenia z desek na podłoże lub dalszą konstrukcję nośną. Jeżeli rozstaw legarów pod deskę kompozytową jest zbyt duży, deska otrzymuje za mało punktów podparcia. Podczas chodzenia może się nadmiernie uginać, a przy długotrwałym obciążeniu ryzyko trwałych odkształceń rośnie. Z kolei prawidłowo zaprojektowana konstrukcja zapewnia odpowiednią sztywność, równomierne podparcie desek i komfort chodzenia po tarasie. Nie warto więc traktować legarów jako miejsca, w którym można bez konsekwencji szukać największych oszczędności.

Jaki rozstaw legarów pod deskę kompozytową stosuje się najczęściej? 

W wielu systemach tarasowych spotkamy maksymalny rozstaw osiowy legarów wynoszący około 30–40 cm przy standardowym montażu desek prostopadle do legarów. Trzeba jednak podkreślić: nie jest to uniwersalna norma dla każdej deski kompozytowej. Jeden producent może zalecać maksymalnie 30 cm, inny 35 cm, a dla konkretnego profilu dopuszczać 40 cm. W przypadku zastosowań komercyjnych, większego obciążenia lub nietypowego sposobu układania desek wymagane odstępy mogą być jeszcze mniejsze.

Dlatego najważniejsza zasada brzmi:

rozstaw legarów dobieramy do konkretnego modelu deski i instrukcji montażowej producenta.

Jeśli producent określa maksymalny rozstaw na 35 cm, zwiększenie go do 40 czy 45 cm tylko po to, aby wykorzystać mniej legarów, nie jest dobrą oszczędnością.

Rozstaw osiowy – co właściwie oznacza?

To istotny szczegół, ponieważ przy wykonywaniu konstrukcji łatwo o nieporozumienie. Jeżeli producent podaje rozstaw legarów „co 35 cm w osi”, odległość mierzymy od środka jednego legara do środka następnego, a nie od jego krawędzi. Przy dużej powierzchni tarasu różnica może mieć znaczenie. Dlatego przed rozpoczęciem prac warto dokładnie sprawdzić, w jaki sposób producent definiuje podane w instrukcji odległości.

Od czego zależy rozstaw legarów pod deskę kompozytową?

Pierwszym czynnikiem jest sama deska kompozytowa. Poszczególne modele różnią się przekrojem, grubością, budową oraz sztywnością. Deska pełna może zachowywać się inaczej niż komorowa, a dwa podobnie wyglądające produkty mogą mieć zupełnie inne wymagania montażowe. Znaczenie ma również sposób użytkowania tarasu. Inne obciążenia występują na niewielkim tarasie przy domu jednorodzinnym, a inne na powierzchni restauracyjnej czy intensywnie użytkowanym obiekcie komercyjnym.

Pod uwagę trzeba brać również: 

• kierunek układania desek,
• rodzaj legarów,
• obciążenie konstrukcji,
• geometrię tarasu,
• miejsca łączenia desek,
• schody i krawędzie,
• wymagania konkretnego systemu WPC.

Właśnie dlatego konstrukcję najlepiej projektować jako kompletny system, a nie zbiór przypadkowo dobranych elementów.

Deski układane pod kątem wymagają większej uwagi.

Standardowe wartości rozstawu są zazwyczaj określane dla desek montowanych prostopadle do legarów. Sytuacja zmienia się, gdy projekt zakłada układanie desek po skosie, np. pod kątem 45 stopni. Wówczas rzeczywista odległość pomiędzy punktami podparcia deski wzrasta, dlatego zazwyczaj konieczne jest zagęszczenie konstrukcji. Dokładną wartość ponownie należy sprawdzić w dokumentacji producenta. To szczególnie ważne przy bardziej dekoracyjnych wzorach układania desek kompozytowych.

Legary kompozytowe czy aluminiowe?

Pod deskę kompozytową można stosować różne rodzaje konstrukcji, przy czym bardzo popularne są legary kompozytowe oraz legary aluminiowe. Legary kompozytowe są często elementem kompletnego systemu tarasowego. Są odporne na wilgoć i dobrze współpracują z dedykowanymi klipsami. Legary aluminiowe wyróżniają się natomiast wysoką sztywnością i odpornością na korozję. Są chętnie stosowane w bardziej wymagających konstrukcjach, na wspornikach regulowanych oraz w realizacjach, gdzie istotna jest duża stabilność konstrukcji. Ważne jest jednak rozróżnienie dwóch parametrów: rozstawu legarów pod deską oraz rozstawu punktów podparcia samych legarów. To nie jest to samo. Obie wartości powinny być dobrane zgodnie z parametrami systemu i wymaganiami konstrukcyjnymi.

Co w miejscu łączenia dwóch desek?

To jeden z detali, który może zdecydować o jakości całego tarasu. Jeżeli końce dwóch desek spotykają się w jednym miejscu, należy zapewnić im prawidłowe podparcie oraz możliwość niezależnego mocowania zgodnie z systemem producenta. Często oznacza to zastosowanie podwójnego legara lub dwóch legarów ułożonych obok siebie.

Dlaczego?

Każdy koniec deski powinien mieć stabilne podparcie, odpowiednie mocowanie i wymaganą szczelinę dylatacyjną. Próba zamocowania dwóch końców w niewłaściwy sposób na jednym wąskim legarze może prowadzić do problemów z klipsami, dylatacją i stabilnością krawędzi.

Co się stanie, jeśli legary będą rozstawione za szeroko? 

Początkowo taras może wyglądać zupełnie poprawnie. Problemy często pojawiają się dopiero później. Zbyt szeroki rozstaw może powodować:

• nadmierne uginanie desek podczas chodzenia,
• mniejszą sztywność powierzchni,
• odkształcenia desek,
• większe naprężenia w miejscach mocowania,
• szybsze zużywanie się elementów systemu,
• pogorszenie komfortu użytkowania. 

Co więcej, montaż niezgodny z instrukcją może mieć znaczenie przy ewentualnej reklamacji lub gwarancji producenta. Oszczędzenie kilku legarów podczas budowy może więc w przyszłości oznaczać znacznie większy koszt.

Czy gęstszy rozstaw legarów jest lepszy?

W określonych granicach gęstsze podparcie może zwiększyć sztywność powierzchni, ale nie oznacza to, że należy samodzielnie zmieniać cały system. Najważniejsze jest przestrzeganie wymagań producenta i poprawne wykonanie konstrukcji. Gęstsze rozmieszczenie legarów warto rozważyć przede wszystkim w miejscach narażonych na większe obciążenia oraz tam, gdzie wymagają tego detale projektu.

Rozstaw legarów to nie wszystko. 

Prawidłowy montaż deski kompozytowej wymaga uwzględnienia znacznie większej liczby elementów. Należy zadbać również o:

• stabilne i odpowiednio przygotowane podłoże,
• właściwe podparcie legarów,
• wymagane szczeliny dylatacyjne,
• wentylację przestrzeni pod tarasem,
• skuteczne odprowadzanie wody,
• systemowe klipsy i elementy mocujące,
• odpowiednie wykończenie krawędzi.

Nawet idealny rozstaw legarów nie uratuje tarasu, jeśli cała konstrukcja zostanie ustawiona na niestabilnym podłożu.

Najczęstsze błędy przy wykonywaniu konstrukcji pod taras. 

Jednym z najczęstszych błędów jest kopiowanie rozstawu z innej realizacji. To, że w jednym systemie zastosowano legary co 40 cm, nie oznacza automatycznie, że taki sam rozstaw będzie odpowiedni dla innego modelu deski. Problemem jest również zwiększanie rozstawu w celu ograniczenia kosztów materiału. Do typowych błędów należą także niewłaściwe podparcie połączeń desek, brak dodatkowych legarów przy krawędziach, nieprawidłowe mocowanie konstrukcji oraz ignorowanie wymagań dotyczących dylatacji.

Czy warto oszczędzać na legarach? 

Legary są niewidoczne po zakończeniu budowy, dlatego inwestorowi łatwo skupić się przede wszystkim na kolorze i wyglądzie desek. Tymczasem to właśnie konstrukcja odpowiada za stabilność całego tarasu. Dobra deska kompozytowa powinna pracować na odpowiednio przygotowanym systemie nośnym. Zamiast zmniejszać liczbę legarów, lepiej prawidłowo zaplanować konstrukcję już przed zamówieniem materiałów. Pozwala to ograniczyć odpady bez pogarszania parametrów tarasu.